ریشه و منشاء قوم بختیاری بر اساس اسناد و مدارک موجود در سرزمین آنزانیان ( ایذه فعلی) که در پی خواهد آمد همگی حکایت از آن دارندکه خاستگاه و زیستگاه قوم بختیاری قبل از آمدن آریایی ها و هم زمان با ایلامی ها در منطقه ی فعلی در روزگار پیشین گسترش وسیع تری داشته است. قوم بختیاری در دوره ی ایلامی به نام اوکسیان – اوکسین ها- حیات ماندگار داشته است و در سرفصل های تاریخ اقوام بومی ایران پیوسته نام آنان به عنوان یکی از اقوام بومی قبل از آمدن، آریایی ها در دیار آنزان(انشان) در دامنه های زاگرس میانی حضور خود را به اثبات رسانده و در دوره ی هخامنشیان پیوسته مطرح بوده است.

سیدمحمدعلی امام، محقق ایرانی، با استناد به نوشتار« استرابون» و به نقل از هرودت تاریخ نویس یونان باستان می تویسد:«اوکسیان ها (قوم فعلی بختیاری) زیستگاه زاگرس میانی را متعق به نژاد اصیل و قدیمی ایران زمین دانسته است و منشاء آن را از زمان به خشکی نشستن کشتی حضرت نوح (ع) می داند. که این قوم (اوکسیان ها) رو به مشرق و از سمت کوههای آرارات (ارمنستان) به سرزمین بختیاری فعلی کوچ و در آنجا مستقر گشته اند.»

«بارون دوبد» به استناد از تاریخ یونان (آینکوروس- گزانفون) می نویسد که این کوه نشینان زاگرس میانی (بختیاری فعلی) از نوادگان پاراتاکی paraetaci و آماردی Amrdi و ایشان کسانی هستند که در کتیبه ها و سنگ نگاره های تخت جمشید نیز نامشان مذکور می باشد.

«استرابون» با استناد به تاریخ یونان باستان، سرزمین خوزستان، اصفهان و لرستان را به چهار بخش تقسیم نموده است:

- خاک سوسیان مرکز آن شوش 2- عیلامیان (لرستان فعلی) 3- خاک سوسی ها در شرق لرستان تا سواحل سزار(دز) 4- خاک اوکسیان ها (اوکسین ها) منطقه ی بختیاری ها، کهکیلویه- ممسنی تا حدود اصفهان بوده است.

خاستگاه قوم بختیاری آنزان – انشان

آنزان و انشان سرزمین قوم اوکسیان ها، (بختیاری فعلی) است که در آغاز هزاره ی دوم مصادف با ورودآریایی ها(آریاها)(هند و اروپایی) دراین منطقه حکومت اشرافی ونظامی داشته اند متون وکتیبه های ایلامی موجود در اشکفت سلمان و کوه فزه(ایذه) دلیل بر صحت این ادعا است.